تبليغاتX
وبلاگ دانشجویان‫ IT دانشگاه صنعتی شاهرود
Information Technologyداود مزینانیانصادق اکرامیمحسنبهرامیانجوادیحجازیانجمن علمی ITجلال رحمتی1234_62ITBitty-byteاستاد حسین پورمجتبی سجودی آبان 1388شهریور 1388تیر 1388اردیبهشت 1388اسفند 1387آبان 1387مهر 1387شهریور 1387تیر 1387خرداد 1387فروردین 1387اسفند 1386بهمن 1386آبان 1386شهریور 1386مرداد 1386تیر 1386خرداد 1386اردیبهشت 1386فروردین 1386اسفند 1385بهمن 1385دی 1385آذر 1385آبان 1385مهر 1385شهریور 1385مرداد 1385تیر 1385خرداد 1385اردیبهشت 1385فروردین 1385اسفند 1384
وبسایت دانشگاه صنعتی شاهروددانشحویان IT صنعتي شريفدانشجویان IT صنعتی شیرازدانشجویان IT آزاد مشهددانشجویان فناوری اطلاعات تهران جنوبپایگاه اطلاع رسانی IT ایرانgroup bachehaye ITدانشجویان IT گرگاندانشجویان IT دانشگاه پیام نور اصفهانوبلاگ IT85وبلاگ دانشجوی itتبادل اطلاعات داوطلبان کارشناسی ارشددانشجویان IT دانشگاه صنعتی ارومیهدانشجویان IT دانشگاه قممجله الکترونیکی کامپیوتردانشجویان دانشگاه پیام نور وزوان
 
سال نو مبارک ...

سال نو مبارک

 

 

امیدوارم در سال جدید همه چیز بر وفق مرادتون باشه

 

زردی من از تو ****سرخی تو از من

  امیدوارم چهرشنبه سوری همگی کلی حال کنیم

نکاتی چند در مورد چهارشنبه سوری:

شما به مقدار زیادی مواد محترقه نیاز دارید که می تونید خودتون اونا رو درست کنید.

مواد لازم:بنزین،نفت،کپسول گاز،آتش،شخصی که پس از انفجار و سوختن شما با آتش نشانی تماس بگیرد.

نفت را خورده وسپس بنزین را روی خود بریزید قبل از این کار کپسول گاز را داخل آتش قرار دهید.

بعد از این کار به میان آتش رفته و روی کپسول بنشینید.البته قبل از همه این کارها شخصی که پس از انفجار و سوختن شما با آتش نشانی تماس  می گیرد را از محل آتش تا شعاع پنجاه متری دور کنید.

 

 
انجمن علمی یک تفکر است! (آهان اون بسیج بود!)

انجمن علمی آی تی

 

چندی پیش یک جلسه توجیهی در مورد تشکیل انجمن علمی آی تی از سوی دبیرخانه انجمن های علمی دانشگاه "صنعتی" شاهرود تشکیل شد. در این جلسه که مقامات  کشوری و لشکری (و مزینانیان و  سلیمانی) شرکت داشتند، مباحثی مطرح شد که قرار بود همان هفته به اطلاع عموم برسد. ولی به علت  وقوع سونامی در جنوب شرق آسیا (شاید هم به خاطر شروع جنگهای جهانی بود، دقیق یادم نیست. ولی یک سری اتفاقات تاریخی در آی تی  افتاد.) این مطلب به ورطه فراموشی سپرده شد. قرار بود همه کسانی که در اون جلسه حضور داشتند تا جایی که یادشون می آمد مطالب را منتقل کنند. خلاصه ی مطالب –تا جایی که من یادم مانده- از این قراراست:

 

 

النکاح سنتی فمن رغب عن سنتی، فلیس منی!

 

مطلب اول اینکه باید یه تعدادی از دانشجویان با هم نامزد شوند. (نمیدانم "باهم" رو اونها گفتن یا من دارم اضافه میکنم. خداییش توی اون جلسه اصلا حواسم سر جاش نبود.).  تعداد نامزد ها هم خیلی مهم است. اگر کلا از پنج نامزد کمتر باشند که بی خیال انجمن. اگر بین پنج تا هفت نامزد باشند همونها بدون انتخابات میشن عضو انجمن. اگر هم بیشتر باشند که انتخابات داریم. فکر کنم گفتند که این عده تا آخر هفته سوم فروردین وقت دارن که برای مراسم نامزدی ثبت نام کنند. اطلاعیه هاش رو هم قرار بود آقای بخشنده به در و دیوار و هرجایی که گیرشون اومد بزنن. (ما که ندیدیم!).

 

شورای نگهبان قانون اساسی

 

واقعا چرا ما هر انتخاباتی داریم قبلش یه عده ای نامزد هاش رو انتصاب میکنن؟ انتخابات انجمن ها هم از این قاعده مستثنی نیست. کسانی که قصد نامزد شدن در انتخابات رو دارن باید یک سری صلاحیت ها رو احراز کنند. از آن جمله این که درکمیته انضباطی سو سابقه نداشته باشن(بابا ! یکی نیست به اینها بگه ما ترم اولی هستیم! هنوز پامون به اونجاها باز نشده، خیلی که زرنگ باشیم دو دفعه سر برف بازی با حراست مشکل پیدا میکنیم!) ثانیا این که معدلشون باید از میانگین معدل کلاس بالاتر باشه. (یکی از اعضای انجمن بعد از جلسه به من میگفت : شنیدم معدل همه بچه های آی تی از میانگین معدل کلاس بیشتره!!!    این هم از نتایج حذف درس آمار در کنکور!)                     بچه خوبی باشه ولی آزمایش اعتیادش مثبت باشه، (حتی المقدور گرس یا همون علف یا حشیش یا ماری جوانا- تریاک توصیه نشده. می شه در پیری ازش استفاده کرد. اولویت با جنس داخلی است).

 شرایط و محدودیت های جنسی هم نداره. ولی فروید زده می گه باید 999999/99درصد خانوما باشن. (ای بدبخت!!!!!!)

 

 

 

بی ربط: آقا! یه سریالی بود به نام "زیر آسمان شهر". توی یکی از قسمت های این سریال، یه دختری بود که از "برزو" خوشش اومده بود. هی بیخودی از جلوی برزو رد میشد، بعد به محض اینکه برزو مثلا بهش سلام میکرد، همینطوری بی مقدمه میگفت: من میخوام درسم رو ادامه بدم. فعلا قصد ازدواج ندارم!

بازهم بی ربط: هر موقع بحث انجمن های علمی پیش میاد، یه بنده خدایی که اول اسمش داوود ه میگه: من اصلا نمیخوام نامزد بشم! (شوخی کردم! اهل این حرفهانیست. ولی چون خودش گفت که فحش خورش خوبه، من هم بهش تیکه میندازم!)

 

درود بر دانشجویان آی تی . نرم افزاری ها هم فعلا باشن تا بعد !

 

واضح و مبرهن است که ما و دانشجویان نرم افزار میتوانیم حد اکثر یک انجمن داشته باشیم. نکته ای که در اینجا پیش می آید این است که ترکیب اعضا چگونه باید باشد؟ بنا به توضیحات آقای غلامرضایی (دبیر انجمن ریاضی- همونی که باهاش حل تمرین ریاضی داریم) این مورد دست خود ما دانشجویان است. یعنی میتوانیم قبل از انتخابات معین کنیم که چه طور باشد. مثلا میتوانیم بگوییم که n  نفر باید از دانشجویان آی تی و k  نفر از دانشجویان نرم افزار باشند. یا اینکه t نفر از آقایان  و s  نفر از خانم ها باشند. در همان جلسه از ما میپرسیدند که چطور انتخاباتی میخواید. گفتیم که ما به نمایندگی از دانشجویان شرکت کردیم و حق تصمیم گیری نداریم. حد اکثر میتوانیم این سوال رو به دانشجویان منتقل کرده و ازشون نظر خواهی کنیم. در این مورد حرف زیاد است. نظر بگذارید، اونجا با هم بحث میکنیم. هر کدام از اینها معایب و محاسنی (ج. محسن= نیکویی ها، برتری ها!. هیچ ربطی هم به ریش ندارد. کلا کلمه زیبایی است) دارد. خلاصه بعدا بحث میکنیم.

 

رامتین! تو نامزد نشو!

 

بعد از اون این برادر غلامرضایی که بنا به گفته آگاهان، گوش مفت گیر آورده بود، شیرین یک نیم ساعتی برای ما سخنرانی کرد. به قول آقای عرب The gist of it : آقا اگه میخوای پاچه خواری کنی، جاش اینجا نیست. نامزد نشو! برو یه جای دیگه. ایشان میفرمودند:  ذات این انجمن های علمی به گونه ای است که احتمالا با استاد ها سازگاری ندارد. خیلی در این مورد سخنرانی فرمودند. ولی آخرش گفتند: البته خیلی هم بچه ها رو نترسونید! همه اینها رو گفتند. بعد سر کلاس حل تمرین فاش شد که یکی از اساتید ریاضی همینطوری محض رضای خدا توی امتحان پایان ترم پنج نمره به ایشون داده! ما که خیلی سر در نیاوردیم. رامتین به هر حال ریسکش پای خودت. از ما گفتن بود.

 

Jack-of-all-trades

نیمی از وقت جلسه به این سوال گذشت که حالا این انجمن چیکاره هست؟! ما مرتب این سوال رو مطرح میکردیم و آقای بخشنده و آقای غلامرضایی در جواب این سوال همه چیز تحویلمون میدادند جز یک جواب سرراست. میگفتن که میتوانید کمیته های مختلفی داشته باشید. مثل کمیته بازدید ها (عید که گذشت. این کمیته میتونه برنامه نوروز سال دیگه رو بچینه) کمیته نشریات،کمیته امداد امام خمینی، آموزشی ( که باید هی برای همه کلاس بزاره) و ... . کلا هر جا میبینیم که کار دانشگاه کم و کسری ای چیزی داره این انجمن ها باید دست به کار شوند و همه رو بپیچونند. در واقع میتوان گفت که هر غلطی بخواهیم بکیم باید از طریق این انجمن ها باشد (من به خدا اول سال یکم با ادب تر بودم! این جمله رو داوود نوشته، من هم کپی کردم).... در عین حال اینها هیچ قدرت خاصی.. مسئولیت خاصی چیزی ندارن.

یه مطلب نه چندان بی ربط: سر اردوی مشهد، نصف توان ما صرف این شد که انجمن علمی رو راضی کنیم که از این اردو پشتیبانی کنه. البته فقط پشتیبانی معنوی!! ولی بعدا با خبر شدیم که اگر ما هم از ابتدا انجمن علمی میداشتیم لازم نبود اینقدر منت بکشیم. تازه این سیزده چهارده تا انجمن دو تا سهمیه اتوبوس در ترم هم داشتند. یعنی به عبارتی میشود..... آها فهمیدم: هر چهارسال یک اتوبوس. تازه این اتوبوس ها نباید از شعاع 500 کیلومتری بیشتر بروند. یعنی تهران که خواستن برن، دم درش سلام میدن و برمیگردن. تازه تر : اتوبوس هاش هم از اون اتوبوس های بنز جدید (که احتمالا پدر بزرگ های شما در جوانی باهاشون سفر میکردند) میباشند. آخر این مطلب یا شاید هم تویه یه پست دیگه یه سری افشاگری هایی (یه چیزی در حد "آخ چشمم!" ) در مورد مشهد داشته باشم.

 

جاده در دست ساخت است! خطر مرگ!

 

مطلب دیگری که میماند این است که همه بچه های انجمن میگفتند که اعضای این انجمن ها معمولا یک دوران افت نسبتا شدید درسی را تجربه میکنند. ظاهرا چند تاشون هم تا حالا سر همین قضایا مشروط شدند. از خطرات دیگر اینکه اینها رو (جز ظاهرا خودشون و بعضی دانشجویان) هیچ کس تو دانشگاه تحویل نمیگیره. یعنی بعد از یه مدت این اعضای انجمن از بی محلی دیگران به مرگ مغزی مبتلا میشن. این آقای غلامرضایی میگفت بعد از چهار سال هنوز هم نتوانسته اند یک دفتر برای خود دست و پا کنند. دیگه امکانات دیگر بماند. (البته من با شنیدن این مطلب بلا فاصله به خنده ای شدید دچار شدم. به داوود گفتم دلیلش اینه که شما که طوسیان ندارین. اصلا برین جمعش کنین! بابا بچه بازی که نیست. طوسیان لازم داره! دفتر چیه؟ ما هنوز یه ترم نگذشته بالغ بر خدا  تومان نقدی و کلی کمک های غیر نقدی از دانشگاه گرفتیم! –همش رو هم این حامد لشکری به تنهایی بالا کشیده. اسناد و مدارکش هم موجوده. نگید نگفتی!-). بقیه مطالب انجمن رو هم از اونهایی که تو جلسه بودن بپرسید.

 

مش رجب و کربلایی مراد

 

   (توجه توجه: کل این مطلب دزدی است. تو رو خدا منو نفرستین کمیته انضباطی. بگردین نویسنده اصلی رو پیدا کنین  اونو بفرستین!)

سه تا جوک با حال بگم؟      "دانشگاه" "صنعتی" "شاهرود"

 

دیگه از این به بعد لازم نیست از این جوک ها بگیم. از حالا به بعد میتونیم بگیم "آموزشگاه معدن سمنان" یا هر چیز بیکلاس دیگه. جریان رئیس جدید رو که شنیدین.

چندی پیش ظاهرا به رجب جان گفته بودند که تو چون از شخص دیگری در انتخابات ریاست جمهوری حمایت کرده ای بیا و استعفا بده. ایشان هم گفته بودند که تا آخرین دانشجو نهضت ادامه دارد! بالاخره رئیس جدیدی از طرف وزارت علوم تعیین شد و قبلیه هم تودیع شد. به دنبال این اتفاق رئیس قبلیه ناراحت شد و یک ساعت گریه کرد. او اظهار داشت:"حالا من چیکار کنم منو از دانشگاه بیرون کردن!" از سوی دیگر رئیس جدید گفت:" من اون دفتر بزرگ خوشگل رو تو طبقه سوم ساختمون مرکزی  میخوام. زودی وسایل قبلیه رو ببرین بریزین تو خیابون". قبلیه هم در حالی که خیلی ناراحت بود و زار میزد گفت:  " همه اموالم رو ببرین بیرون. فقط یه دفتر نقاشی دارم که مامانم توش برام یادداشت نوشته. فقط اونو به من بدین. نامردای دزد کچل!"   البته آگاهان هنوز نمیدانند که منظور قبلیه از کچل کیست. همچنین دکتر مشکی معاون دانشگاه از سوی فرمانداری شهر مامور شد تا دفتر نقاشی دوران کودکی قبلیه را از جدیده بگیرد. از سوی دیگر بعضی منابع خبری  اعلام کردند که جدیده دفتر نقاشی مذکور را خط خطی کرده است.

 

 

جایزه جایزه!

 

وقتی مطلب رو نوشتم و تمام شد یک Page Up زدم. از وحشت مردم! کی میخواد کل این مطلب رو بخونه؟ من که اگه کس دیگری این مطلب رو مینوشت عمرا نمیخوندم. بنابراین تصمیم گرفتم از یه شگرد تبلیغاتی استفاده کنم تا از دفعه بعدی لا اقل دو نفر مطالب من رو بخونن. بله جایزه میدم. کلی فسفر سوزوندم به این نتیجه رسیدم که یه کدی آخر مطلب میزارم، (لابد هر کی آخر مطلب رو بخونه، کلش رو خونده دیگه!) هر کی این کد رو با نام خودش در قسمت نظرات نوشت، یه جایزه داره. به همه هم بگین که از دفعه بعدی دنبال یه همچین  کدی لابلای مطالب بگردن. کد این هفته: 8454013 (درسته! همون کدیه که مهندس رضوانی نتونست بشکندش و یه نیم ساعتی تو کف موند!! راستی میدونستین که تخصص اصلی مهندس رضوانی در امنیت شبکه و شکستن کد و این حرفهاست؟ ولی از حق نگذریم: استاد خوبیه!).

 
مفهوم شی گرایی
در برنامه نویسی شی گرا (Object Oriented) همه چیز یک شی (Object) است. هر شی ویژگی‌ها (Properties) و توابع و متدهای مربوط به خودش را دارد.

یک مثال

مثلا اگر سگ یک object باشد، ویژگی‌هایی مثل رنگ، نژاد، سن، وزن و ... دارد. متدهای سگ هم کارهایی هستند که انجام می‌‌دهد، مثل خوردن، پارس کردن و مانند این ها. به زبان C# که یک زبان شی گراست(البته چون مایکروسافت مجبور است از c نیز پشتیبانی کند، نمی‌توان برنامه های کاملا شی گرا با این زبان نوشت)، شی سگ این گونه ساخته می‌شود:

public class dog 
{
  // declaring private properties (_Color and _Age). These are used to store 
  // data given by the public properties.
  private string _Color;
  private int _Age;
  // declaring a pubic property (Color)
  public string Color 
  { 
     get { return _Color; } 
     set { _Color = value; } 
  }
  // declaring a pubic property (Age)
  public int Age
  {  
     get { return _Age; } 
     set { _Age = value; } 
  }
  public void Eat(string Food)
  {
     // codes for eating
  }
  public string Voice()
  {
     return "Vagh,vagh"
  }
}


کد بالا تعریف شی سگ است و به هیچ سگ خاصی اشاره نمی‌کند. برای استفاده از این شی باید اشیایی از نوع سگ بسازیم:

dog Mydog = new dog();
Mydog.Color = "White";
Mydog.Age = 2;
Mydog.Eat("meat");

dog HONEY = new dog();
HONEY.Color = "Brown";
HONEY.Age = 1;
string HONEYVoice = HONEY.Voice();

کد بالا یک سگ به نام Mydog و سگ دیگری به نام HONEY می‌‌سازد. همان طور که می‌‌بینید استفاده از Object‌ها مشابه استفاده از انواع داده پایه (Primary datatypes) است. اگر می‌‌خواستیم یک عدد از نوع عدد صحیح بسازیم از کد مشابهی (;int i) استفاده می‌‌کردیم. در حقیقت object‌ها نوع داده‌های غیر اولیه هستند.

برگرفته شده از http://wikipedia.org

 
برای استاد پویان: اندر باب شیء گرایی

این که جناب دکتر پویان اومدن و همون اول هدف رو نشونه گرفتن و به قول استاد عرب to the point کار کردن و هی از شیء و گرایش بهش! حرف زدن مارا بر آن داشت که یه پستی راجع به این موجودات زیبا (یعنی اشیاء) بنویسیم و از خودمون یه پست علمی به جای بگذاریم که آیندگان به نیکی از ما یاد کنن. (بی‌کاری هم البته تاثیر خودش رو می‌ذاره دیگه)

حتما همتون تمرین دوم استاد معظم رو یادتون هست: یه دستگاه ATM (خودپرداز یا عابر بانک خودمون) و یا مثلا از اون دستگاههایی که پول می‌گیره خوراکی می‌ده!!! رو مدل کنید.

به نظر می‌رسه منظور از مدل کردن این باشه که ما بیایم و یه دستگاه رو با خصوصیات و کارایی که می‌کنه و غیره معرفیش کنیم.

خوب اصول برنامه نویسی شیء‌گرا هم همینه. در دنیای برنامه نویسی شیء‌گرا همه چیز شیء محسوب می­شن. اما این اشیاء از کجا میان و اصلا مفهوم یه شیء تو یه زبان برنامه نویسی چی می‌تونه باشه؟ عرض می‌کنم.

اگه ما بخوایم یه دستگاه ATM رو ببریمش تو دنیای برنامه نویسی شیءگرا اول مدلش می‌کنیم که به این کار می‌گن OOM. (Object Oriented Modeling).

در نظر بگیرید تمام دستگاه‌های ATM رو. چرا ما بهشون می‌گیم ATM؟ خوب معلومه چون ATM ان! یعنی کارای یه دستگاه ATM رو می‌کنن. خوب ما تو دنیای برنامه‌نویسی هم همینو داریم. البته در دنیای برنامه‌نویسی شیءگرا. بذارید تمام دستگاه‌های دارای این خصوصیات و کارها رو ببریم تو یک مجموعه: و اسم اون مجموعه رو بذاریم کلاس. بله شیءگرایی از همین جا شروع می‌شه. کلاس تو برنامه نویسی شیءگرا خصوصیات و کارای شیء رو توصیف می‌کنه. برای شروع اسم کلاس دستگاه‌های ATM رو می‌ذاریم همون ATM.

ما تو برنامه نویسی میایم یه کلاسو تعریف می‌کنیم و بعد از روی اون کلاس اشیاء رو می‌سازیم.

توی یه کلاس میایم یه سری متغیر تعریف می‌کنیم، البته در سطحی که دیگران بهش دسترسی داشته باشن، اسم اونا رو می‌ذاریم خصوصیات.

توی یه کلاس میایم یه تعداد تابع تعریف می‌کنیم، مثل متغیرها سطح یا Scope یا میدان دیدش رو به صورت public می‌ذاریم و اسم اونا رو می‌ذاریم تابع عضو (یا Method). (زیاد گیر به مسائل برنامه نویسیش ندید! فعلا فقط می‌خوام مفهوم کلاس رو بگم!)

خصوصیات که معلومه چی هستن. اینا خصوصیات اشیایی هستن که ما از رو این کلاس می‌سازیم. مثلا رنگ یه دستگاه ATM که یه خصوصیتشه می‌تونه به وسیله‌ی یه متغیر که تو کلاس ATM تعریف شده مشخص شه، اسمشو بذاریمcolor . این که هیچ، مهمتر از رنگ دستگاه مقدار پولیه که داره. خوب یه متغیر گنده! میتونه نشون دهنده­ی اون باشه، مثلا LeftAmount. می‌تونیم مثلا فرآیند دادن پول به مشتری رو با یه تابع عضو یا متد مشخص کنیم. یه تابع که ورودیش مقدارپولیه که کاربر می‌خواد و کاری که تابع می‌کنه اینه که از LeftAmount ماشین مقداری که کاربر می‌خواد رو کم می‌کنه و پول رو می‌ده بیرون.

پس یه کلاس شد مجموعه‌ای از توابع و متغیر‌ها، و بعد ما از روی یه کلاس هر چند تا که بخوایم (جدا از مسائل فنی مثل حافظه!) شیء بسازیم. مثلا فرض کنید ما مأموریم تمام دستگاه‌های ATM شاهرود رو با یه برنامه مدیریت کنیم. خوب میایم از روی این کلاس ATM چند تا شیء می‌سازیم، یعنی این که متغیرهایی از نوع کلاس ATM می‌سازیم. (البته این مثال شاهرود خیلی خوبه چون عملاATM  های شاهرود خیلی کم پیش میاد که درست باشن!!) یعنی اگه با C++ برنامه می‌نویسید باید داشته باشیم: (C# هم به این شبیه. جاوا هم فکر کنم تو همین مایه هاست)

ATM atm1;

یا اگه با VB.NET محبوب من می‌نویسید می‌تونید داشته باشید:

DIM atm1 AS ATM

متغیر atm1 شیئی است از نوع ATM. حالا مثلا می‌تونیم داشته باشیم (به همون C++):

Cout<< Atm1.LeftAmount;

میایم و مقدار پولی که تو atm1 مونده رو می‌چاپیم. و ...

خوب یه سری مسائلی هست برای کلاس‌ها مثل وراثت، چندشکلی بودن و ... که فعلا برای جلوگیری از روده درازی نمی‌گیم!

حالا بشینید و ATM رو مدل کنید! (اگه منظور یه چیزی تو این مایه‌ها این بوده باشه!!)

خوب امیدوارم مفید باشه این پست و به یه درد اون تمرینه خورده باشه.

مخلص همگی.

 

افرادی که تمایل به گذاشتن پست در وبلاگ را دارند به نام خود به آدرس it.shahrood.84@gmail.com

ایمیل بفرستند تا اقدامات لازم برای ایجاد نام کاربری و رمز عبور به عمل آید.

 
تمرینات آقای رضوانی
سلام

آقای رضوانی یه تعداد تمرین (سری اول) رو گذاشتن تو سایت دانشگاه لینکش اینجاست. تاریخ تحویلش هم تا ۲۰ فروردینه. فرمتش pdf ه و می دونید که باید با Adobe Acrobat Reader بخونیدش.

برای خوندن متن سوالات به فونت LotusNormal نیاز پیدا خواهید کرد که از اینجا می تونید دانلودش کنید.

 
یه خبر مهم
وبلاگ به زودی باز گشایی خواهد شد.

به امید موفقیت تمام خدمتگذاران در صنعت IT و ICT

 
اخبار
 
تابلوی گفتمان
Refresh



شکلک‌ها